شبانه
۲
یه شب مهتاب
ماه میاد تو خواب
منو می بره
ته اون دره
اونجا که شبا
یکه و تنها
تکدرخت بید
شاد و پر امید
می کنه به ناز
دسّشو دراز
که یه ستاره
بچکه مث
یه چیکه بارون
به جای میوه ش
نوک یه شاخه ش
بشه آویزون...
![]()
![]()
بی تو چو باد وحشی ام
کوچه به کوچه می دوم
لحظه به لحظه از غمت
تا دم مرگ می روم
چشم ترم به راه توست
دل به امید دیدنت
مانده دلم هنوز در
حیرت دل بریدنت
کاش که باورت شود
این همه عشق و شور را
شهد کنی به دست عشق
تلخی راه دور را
از تو توقعّم فقط
عشق و وجود پاک توست
گرمی عشق را دلم
جز تو ز هیچ کس نجست
بی تو چگونه سر کنم؟
هستی من! بهانه ام!
ای تو دلیل شب به شب
گریه ی عاشقانه ام
کاش دوباره با دلم
همره و هم نوا شوی
همچو دریچه ای ز نور
سوی امید وا شوی



